Połącz się z nami

Inf. lokalne

Ze Starej Szafy. Jak narodził się Partyzant Tuchowski. Szych opowiada, Bielawski spisuje

Opublikowano

dokładnie

– Skoro pozostajemy przy dawnym Tuchowie…Skąd się wziął tak zwany Partyzant Tuchowski, który dał początek Klubowi Seniora- Partyzanta w miasteczku?

– Z ubolewania.

– …Przepraszam: z czego?!

– Z ubolewania. Major Dudek, naczelnik Tuchowa, szef Terenowych Oddziałów Samoobrony i Ligi Obrony Kraju ubolewał nad tym, że sąsiednie miejscowości i gminy mają co najmniej po jednym partyzancie, jak nie więcej. A Tuchów nie ma ani jednego. Uznawał to za sytuację karygodną, nienormalną, i ubolewał z tego powodu. Bardzo głęboko ubolewał.

– Czy to ubolewanie przyniosło jakieś dobre skutki?

– Owszem, choć nie tak od razu. Początkowo major próbował przesiedlić do Tuchowa kogoś, kto był partyzantem, a mieszkał w sąsiedniej gminie. To jednak nie wypaliło. Ale najpierw wyjaśnię w czym rzecz. Ci byli partyzanci to żołnierze Batalionu AK „Barbara”, działającego na Pogórzu. Co roku pod koniec maja odbywali spotkania patriotyczne w klasztorze Redemptorystów. Byli na nich partyzanci z Gromnika, Tarnowa, rozmaitych wsi w regionie. I ani jednego z Tuchowa. Major nie mógł się z tym pogodzić…

– Jak zatem znalazł wyjście z tej rzeczywiście trudnej sytuacji?

– Major miał pewną słabość. W sobotnie wieczory grywał namiętnie w „tysiąca” z jednym ze swoich sąsiadów, panem Sz. Najczęściej bywało tak, że Sz. przez szacunek do naczelnika i majora w jednej osobie przegrywał do niego, co Dudka niezmiernie cieszyło. Pewnej soboty, kiedy major po raz kolejny zgarnął całą pulę, odezwał się w te oto słowa do swojego kolegi:

” Słuchaj Michał, jest taka sprawa… Musisz zostać partyzantem”.

– Jak to – Sz. nie krył zdumienia – przecież… partyzantów już dawno nie ma. Okupacja skończyła się dawno temu.

„I w tym sęk – kontynuował major – że partyzantów nie ma. Nie mamy ani jednego partyzanta w Tuchowie. A inni mają po kilku. Dlatego postanowiłem mianować partyzantem ciebie” .

– Ależ Czesiek, to jest… panie majorze! Przecież ja miałem zaledwie 7 lat jak tu działała partyzantka – oponował Sz. – Jakże miałbym teraz zostać partyzantem, nawet takim byłym?

– Nic nie szkodzi. Znajdziemy wyjście z sytuacji…

Major wszystko dokładnie przemyślał. Koledze od kart wyjaśnił, że ten, mimo młodego wieku w czasie okupacji, mógł na przykład donosić prawdziwym partyzantom jedzenie gdzieś na skraj leśnej polany, nie wzbudzając podejrzeń u Niemców.

– A to już podpada pod działalność partyzancką – objaśnił major.

Sz. długo jeszcze oponował, krygował się. Ale zrezygnował, kiedy major oświadczył w krótkich, żołnierskich słowach, że to jest rozkaz. A za niewykonanie rozkazu grozi kara śmierci.

– I jak się sprawy potoczyły dalej?

– Kiedy już Tuchów posiadał na stanie jednego partyzanta, był to wystarczający powód do tego, by utworzyć przy LOK Klub Seniora- Partyzanta. I tak też się stało. Sz. dostał mundur wojskowy i występował na prelekcjach z młodzieżą, opowiadając o ciężkiej doli partyzanta. Odtąd już nikt nie wytykał majorowi Dudkowi, że Tuchów, niby takie ważne miasteczko, z amfiteatrem, własną oczyszczalnią ścieków, własnym szpitalikiem z tak doskonałym oddziałem położniczym że większość obecnych tarnowskich trzydziestoparolatków tu się właśnie rodziła- nie ma ani jednego partyzanta. Sz. był przecież żywym zaprzeczeniem takiej obelgi. Major triumfował, nie po raz pierwszy zresztą…

Baner

Reklamy i banery wyborcze na portalu Tarnów.in - tel. 509 - 105 -880, kontakt@tarnow.in
Kontynuuj czytanie
Kliknij by skomentować

Zostaw odpowiedź

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Reklama Baner
Reklama

Facebook

Copyright © 2019 Tarnów.in. Wydawca: Tarnów.in sp. z o.o. Redakcja: ul. Tuchowska 8, 33-100 Tarnów; tel.: 792-712-358; e-mail: kontakt@tarnow.in; www.tarnow.in. W sprawie reklamy: tel. 883 – 787 – 652; 883 – 787 -656; 608 – 485 -020; e-mail: kontakt@tarnow.in.